İşte budur. Pek sevdiğimiz rahatsız adamlar The Bad Plus, yeni yılda 26 Şubat akşamı İş Sanat Kültür Merkezi’ndeler. Daha önce hiç gitmemiş olmama rağmen neden bilmem İş Sanat’ı garip bir şekilde itici buluyorum. Sanki gittiğimde her yer takım elbiseli, kasıntı, soğuk nevale insanlarla dolu olacakmış gibi geliyor. Bilemiyorum.

Basçı Reid Anderson, piyanist Ethan Iverson, ve hastası olduğum deli davulcu -ki aslında alayı deli bu adamların ama davulcunun yeri ayrı işte- David King‘den oluşan The Bad Plus, Amerikalı bir jazz triosu. Belki de ezbere bildiğiniz rock, pop parçalarını alıp, bozup, parçalayıp, nefis birer jazz yorumu olarak önümüze sunuyorlar. Bunların dışında tabii kendi besteleri de var. Ancak yine de yorumladıkları parçalardan etkilenmemek pek mümkün değil. Nirvana’dan, David Bowie’ye, Black Sabbath’dan Aphex Twin’e kadar birbirinden farklı türlere ait grupların şarkılarını o kadar güzel yorumluyorlar ki hayran kalmamak imkansız. Buyrun aşağıda Aphex Twin’in en sevdiğim şarkılarından biri olan Flim!’in The Bad Plus uyarlaması.

Click here to view the embedded video.

Video, Youtube sitesinden. Üzgünüm ama maalesef başka hiçbir yerde de bulamadım. Youtube’dan download edip sayfa içerisine farklı bir şekilde entegre etmeye çalıştım ama birsürü ıvır zıvır vs. işin içine girince vazgeçtim. Gerçekten çok uğraştım farklı bir şekilde gösterebilmek için ama maalesef olmadı işte. Üzgünüm. Böyle gerizekalı işlerle bizi uğraştırdıkları için de üzgünüm. Nasıl olsa Tayyip de giriyormuş Youtube’a. Siz de girin. Hakikaten ya, Tayyip internette ne yapıyor acaba çok merak ediyorum. Neyse..

Bu grup ne kadar ilginizi çekti ya da çeker bilmiyorum ama benim çok sevdiğim gruplardan biri olan ve Kasım 2008 gibi İstanbul’da da konsere beklediğimiz, ancak maalesef meleklerin yanına uğurladığımız Esbjorn Svensson‘un trio’sunu anımsatıyorlar bana. Sanki biraz daha deliler. Esbjorn biraz daha bilgeymiş de bunlar biraz daha yaramazmış gibi.

Ve buyrun biraz daha gürültülü bir parçaları. Anthem For The Earnest.

Click here to view the embedded video.

Konser tarihi açıklanmış olmasına rağmen henüz ortada bilet fiyatlarına ilişkin bir bilgi göremedim. Yakında onu da öğreniriz.

Ve son olarak da bir bonusum var. Sanırım şu an sadece Avrupa’da yayınlanmış durumda ve Amerika’da da 2009 gibi yayınlanacak diye biliyorum ama yanılıyor da olabilirim. Son albümleri “For All I Care” den, efsane bir Pink Floyd şarkısı olan “Comfortably Numb”. Ancak henüz videosu olmadığından mp3 formatında.

MP3: The Bad Plus - Comfortably Numb

Mutlulukla tüketiniz.

Güzel insan Berna Göl’ün şirin şeker grubu Kim Ki O, bu haftasonu Pazar günü (28.12.2008) Kadıköy Arka Oda’da kahvaltıda.

Daha önce şurada da kendilerinden bahsettiğimiz Kim Ki O, yarın gerçekleşecek olan konserin bugüne kadar verdikleri en uzun konser olacağını söylemişler. Tabii ki aynı zamanda öğlen verilecek olan ilk konser olma özelliğini de taşıyor.

Kadıköy’ün bence en güzel müzik çalan mekanlarından biri olan Arka Oda’da saat 12:00 gibi başlayacak olan geç kahvaltının ardından saat 14:00 gibi konserin başlaması düşünülüyor.

Bugüne kadar çok güzel işlere imza atmış olan Kim Ki O, eminiz ki bundan sonra da aynı hızla devam edecektir.

Biz yine maalesef orada olamayacağız. 2 günü kalmış olan şu cisco sınavım yüzünden bu kaçırdığım kaçıncı etkinlik hatırlamak istemiyorum ama sonra acısını çok pis çıkaracağım.

Kim Ki O’nun yapmış olduğu müzik hakkında fikir sahibi olmak isterseniz sitelerinden demolarını indirip dinleyebilirsiniz. Ya da buyrun benim en sevdiğim şarkılarından biri olan, Serbest Kalp Düşmesi.

MP3: Kim Ki O - Serbest Kalp Düşmesi

İşiniz yoksa kaçırmayın bence.

Fotoğraf: Aylin Güngör

Bu aralar oldukça sık dinlemeye başladığım Club Des Belugas, dinlenesi nu jazz, lounge gruplarından biri. MP3 player’ın içerisinde yüzlerce şarkı varken shuffle modda 3-4 parça arayla “Some Like It Hot” parçalarının çıkması, player’ın bozulma sinyalleri verdiğine mi yoksa farklı bir duruma mı işaret bilemiyorum ama parçanın güzelliğinin hatırına burada paylaşmak istedim.

Afiyet Olsun.

MP3: Club Des Belugas - Some Like It Hot

Discography:

• Caviar At 3 A.M -2002
• Minority Tunes - 2003
• Apricoo Soul - 2006
• Swop - 2008

Dinleyiniz,dinletiniz.

Dün akşam yine sevgili kardeşimin tavsiyelerine uyalım dedik ve In Bruges‘i izledik. Kesinlikle ve kesinlikle son zamanlarda izlediğim en güzel filmlerden biriydi diyebilirim. Bu ara film seçimlerimiz gayet güzel gidiyor. Aman bozulmasın.

Komedi, suç, dram, gerilim öğelerinin tamamını barındıran filmin başrollerinde Colin Farrell, Brendan Gleeson ve Ralph Fiennes var. Her ne kadar Colin Farrell insanından çok fazla hazzetmesek de filmi başından sonuna kadar aynı heyecan ve merakla izledik.

Kısaca filmin konusuna gelecek olursak, iki kiralık katilin, son işledikleri cinayetten sonra saklanmak için Belçika’nın Bruges şehrine gitmeleri ve patronlarından gelecek yeni emirleri beklerken Bruges’de başlarından geçenleri anlatıyor. Müzikler ve görüntüler o kadar nefis ki izlerken dalıp gitmemek pek mümkün değil.

Elemanlarımızın Bruges’de kaldıkları otel odası ve manzarası da o kadar güzeldi ki ilk fırsatta Bruges’e gidip o otelde kalmak gibi fikirlere kapıldık. Hatta daha da ileri gidip Bruges’in Venedik’ten daha güzel olduğuna karar verdik.

Evet, kesinlikle o otel odasına yerleşip pencereden kanal manzarasını izlerken şarabımızı yudumlamak istiyoruz. Tabii yine filmin o muhteşem soundtrack’i eşliğinde.

Oldukça uzun zamandır beklediğimiz Coen’lerin son filmi Burn After Reading‘i nihayet biz de izleyebildik. Hem de 24 Hour Party People‘ın hemen ardından.

Hiç merak etmeyin aşağıdaki gibi uzun bir yazı olmayacak bu. Zaten oldukça güncel bir film olduğundan hem herkesin filmden haberi var hem de birsürü yerde film hakkında birşeyler bulabilirsiniz.

Deniz’in de şurada bahsettiği gibi, eleştirilere kulak asmayın ve izleyin.  Ortada Coen’ler var.

Biz eğlendik, sizi bilemem.

Geçtiğimiz Cumartesi ve Pazar günlerini tamamen sinema dolu bir şekilde ve büyük bir keyif içerisinde geçirdik. Her ne kadar cuma gününden itibaren, cumartesi akşamı Arka Oda’da gerçekleşecek olan Gizli Bahçe vs. Arka Oda kapışmasına odaklanmış olsak da, akşam olup da yemekler yendikten sonra her zamanki üşengeçliklerimizden ötürü dışarı çıkmayı erteleyerek üst üste 2 film ziyafeti yaptık kendimize. İyi ki de yaptık ama yine de aklımız Arka Oda’da kalmadı değil.

Madem ki bu çok sevdiğimiz, iki farklı yakaya ait mekanların müzikal kapışmasını izleyemiyoruz o zaman bol müzikli bir film izleyelim diyerek 24 Hour Party People‘ı izlemeye başladık.

24 Hour Party People, sevdiğimiz insanlardan olan Michael Winterbottom‘a ait. Hastası olduğumuz Steve Coogan‘ı izlerken hiç aklımıza geldi mi o ayrı konu. Açıkçası 2. kez izlediğim bu filmin Winterbottom’a ait olduğunu bile unutmuştum. Neyse..

Filmde Steve Coogan, kendisine birbirinden gereksiz ve anlamsız haberler yaptırılan bir gazeteciyi canlandırıyor. Filmin daha ilk sahnelerinde 1976′da Sex Pistols’ın Manchester’da 40 küsur kişiye verdiği konserden görüntüler izleyerek gaza geliyoruz.

1970. İngiltere. Manchester. Madchester. Punk. Sex. Drugs. Rock N Roll. Factory Records. Hacienda. 1990.

Tony Wilson için gazetecilik mesleğinin dışında, iflah olmaz bir müzik adamı desek hiç de yanlış olmaz sanırım. Zaten bunu filmi izlerken de oldukça net bir biçimde görüyoruz. Factory Records‘un kurucusu. Joy Division, Happy Mondays, New Order gibi isimleri ortaya çıkaran, klüplerinde sahne aldıran, sürekli bir arayış ve yenilik içinde olan süper bir insan kendisi. Filmi izlerken, keşke o dönem orada yaşasaydık da şu klüpte eğlenseydik diye iç geçirmelerimiz o kadar çoktu ki. Sizle aynı kafada olan ve sadece güzel müzik dinlemek, etrafındakilere de dinletmek için mekan ve plak firması açmış olan bir adamın klübüne gittiğinizi bir düşünsenize.

Film bu şekilde Sex Pistols ile başlayıp Joy Division, Happy Mondays, New Order derken 90′lara geliniyor ve Manchester’da yeni bir kültür doğmaya başlıyor. Rave. Hacienda’da punk’un yerini elektronik müzik ve eskisine kıyasla daha ağır uyuşturucular alıyor. Tony Wilson’a göre ise bu dönem, izleyicilerin/dinleyicilerin, müziği yapanları, enstrumanları çalanları değil de araçları alkışladığı bir dönem. Ve ayrıca klüplerde alkolün yerini alan ecstasy tüketiminin artması ile birlikte kariyerlerini de dibe doğru çekmeye başlayan bir dönem.

Bize göre nefis olan final sahnesi hakkındaysa herhangi bir şey söyleyerek tadını kaçırmak istemiyorum. En iyisi siz izleyerek karar verin.

Yazıda bahsi geçen gruplar, mekanlar, müzik, vs. ilginizi çekiyorsa ve şimdiye kadar da izlemediyseniz kesinlikle kaçırmayın derim.

Manchester soundunun ortaya çıkmasında oldukça büyük rol oynayan Tony Wilson’a gelecek olursak eğer, kendisi 10 Ağustos 2007 tarihinde Ian Curtis‘in yanına göçtü. Maalesef.

Rahat uyu Tony Wilson.

Artık iyice yaklaşan , rahatsızlık verici Cisco sınavlarından dolayı buraları uzun zamandır boşlamıştım. Nasıl bir meslek seçmişsem artık, okul bittikten sonra bile harıl harıl sınavlara çalışmam gerekiyor. Neyse…

Bir süre önce ekonomik krizden dolayı satışa çıkarılan ülke İzlanda hakkındaki haberleri hatırlayanınız var mı bilemiyorum ama dün Star TV’de haberlere göz gezdirirken Türkiye’yi de farklı bir sonun beklemediği konusunda karamsarlığa kapıldık.

Haberlerde söylenildiğine göre, ekonomik krizin, hamdolsun ki teğet geçtiği ülkemizde, önümüzdeki günlerde krizden etkilenmemek adına hükümet tarafından çeşitli projeler üretilmekteymiş. Bu projelerden en ilgi çekicisiyse ekonomiden sorumlu devlet bakanı Mehmet Şimşek tarafından ortaya atılmış.

Projeye göre, devlet binaları, karayolları ve köprülerin Arap ülkelerine satılması düşünülüyormuş. Belki de hergün üzerinden geçtiğimiz, uzaktan rakımızı yudumlayıp seyre daldığımız Boğaziçi Köprüsü, otoyollar, devlet binaları, vs. hepsi din kardeşlerimiz(!?) Arap’ların eline geçecek.

Satılık mı yoksa kiralık mı olacak açıkçası orasını tam anlayamadım haberde. Bir ara spiker, mülklerin sahibinin Türkiye olacağını ancak gelirlerinin Arap ülkelerine gideceği gibi birşeyler de geveledi.

Dünyada isim yapmış ekonomistlerin “Türkiye henüz krizin etkilerini görmedi. Türkiye’yi iyi izleyin. Krizin en yoğun etkileri orada yaşanacak” sözleri mi birilerini korkuttu yoksa gidişin hakikaten iyi olmadığını gördüler de mi böyle bir karara vardılar bilemiyoruz tabii. Ama alınan karar da akıl işi mi o apayrı bir konu.

Hemen dibimizdeki Yunanistan’da yaşananları kıskançlıkla ve gülümseyerek izlerken, bizim halkımızda o gö(z) var mı acaba diye kendimize sormadan edemiyoruz şu aralar.

Fotoğraf: kayhanergin